Uncategorized

Δέκα τοπ στιγμές και μερικές αδικίες της βραδιάς των Όσκαρ

Σε μία κατά τα άλλα πολύ βαρετή βραδιά, λίγες ήταν οι στιγμές που ξεχώρισαν.

-Το ύφος του Τζ.Κλούνεϊ στα «πειράγματα» των Στηβ Μάρτιν και Αλεκ Μπάλντουιν τα έλεγε όλα: «Δεν είστε αστείοι, καταντάτε προσβλητικοί και άντε δεν τελειώνετε για να συνεχίσουμε;»

-Η εμφάνιση του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ. O Κλαρκ Κεντ γίνεται fashion icon. Το κάνει όπως ο Τζόνι Ντεπ, αλλά το κάνει καλύτερα.

-Ο Μπεν Στίλερ ντυμένος και βαμμένος Αβαταρ. Και μόνο ότι μπήκε σε τόσο κόπο για πέντε λεπτά του αξίζουν συγχαρητήρια.

-Το βλέμμα «παιδί-που-μόλις-έχει-μπει-σε-λούναπαρκ» του Κουέντιν Ταραντίνο στο αφιέρωμα στις ταινίες τρόμου.

-Ο Στάνλεϊ Τούτσι μιλάει για τη Μέριλ Στριπ.

-Η βράβευση της Σάντρα Μπούλοκ. Ακομπλεξάριστη και αστεία μπορεί να παραλαμβάνει Βατόμουρα και βραβεία Όσκαρ το ίδιο Σαββατοκύριακο και να έχει όλο το Χόλιγουντ στα πόδια της. Υποκλινόμαστε.

-Η Κάρεϊ Μάλιγκαν. Η Βέρα Φαρμίγκα. Η Μάγκι Γκίλενχαλ. Η Γκαμπουρέι Σιντιμπέ. Όταν υπάρχουν τέτοιες γυναίκες ξέρεις ότι το μέλλον του κινηματογράφου είναι σε καλά χέρια.

-Η βράβευση της Κάθριν Μπίγκελοου. Μια γυναίκα βάζει τα γυαλιά σε ολόκληρο τον πλανήτη Pandora (ασχέτως αν πιθανότατα ο Ταραντίνο το άξιζε περισσότερο).

-Το αφιέρωμα στον Τζον Χιουζ, εικονικό σκηνοθέτη και σεναριογράφων πολλών «ένοχων» κινηματογραφικών απολαύσεων της δεκαετίας του 1980 (ξέρετε: έφηβοι, Μόλι Ρίνγκβαλντ, Εμίλιο Εστέβεζ, ορμόνες να χτυπούν κόκκινο).

-Τα κλιπάκια μειώθηκαν, τα μουσικοχορευτικά μειώθηκαν, η τελετή «συμμαζεύτηκε»: η οικονομική κρίση χτυπά και το Χόλιγουντ.

Όσο για τις αδικίες;

Όσκαρ φωτογραφίας έπρεπε να πάρει η Λευκή Κορδέλα, μεγάλη αδικία που το «Ραντεβού στον Αέρα έφυγε» με άδεια χέρια (θα μπορούσε να είχε κερδίσει σεναρίου και Β΄ γυναικείου ρόλου τουλάχιστον, αν και είχα μια αδυναμία στην ερμηνεία του Τζ.Κλούνεϊ), Οι Μπαστερδοι του Ταραντίνο δεν κέρδισαν το Όσκαρ σεναρίου; Απαράδεκτος! Αλλά πάλι… Όσκαρ είναι αυτά… αν δεν υπήρχαν οι αδικίες τους, τι θα είχαμε εμείς να συζητάμε;

Τάιλερ Ντέρντεν

cinepivates

Συντακτική ομάδα

5 σκέψεις σχετικά με το “Δέκα τοπ στιγμές και μερικές αδικίες της βραδιάς των Όσκαρ

  • Τα Όσκαρ είναι ένα πανηγυράκι,εφάμιλλο τις Eurovision.Έχει αξία και κύρος,για όσους βλέπουν ταινίες μια φορά το εξάμηνο με την κοπέλα τους στο Αθήναιον, ή για εκείνους που θέλουν να φάνε λίγο φρέσκο ποπ-κορν.Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που φτιάχνει ταινίες,κι εκεί βραβεύεται η Αμερική,λες και δεν έχει σκηνοθέτες-καλλιτέχνες όλος ο πλανήτης…Φοίνικας και ξερό ψωμί….

    Μόνο για τον Dude χαίρομαι και για κανέναν άλλον.

    Σχολιάστε
  • ""Μόνο για τον Dude χαίρομαι και για κανέναν άλλον.""

    στην ίσως πιο μέτρια από τις καλές ερμηνείες του.

    Σχολιάστε
  • @ Fauntleroy Είπαμε… είναι το πανηγύρι που όλοι λατρεύουμε να μισούμε….

    @ It.aldo raine Η ερμηνεία του Τζεφ Μπρίτζες μου άρεσε. Εξακολουθώ όμως και προτιμώ του Τζορτζ Κλούνεϊ και του Κόλιν Φερθ (από αυτούς που ήταν υποψήφιοι για Α' ρόλο)

    Τάιλερ

    Σχολιάστε
  • Καλησπερα! Θα συμφωνησω γενικα με τις τοπ στιγμες. Αναλατη η τελετη, απαραδεκτο το οσκαρ φωτογραφιας στο Αβαταρ και για μενα η καλυτερη στιγμη το Οσκαρ ξενογλωσσης ταινιας στο El Secreto de sus ojos, ταινια εξαιρετικη που η αμερικανοι οσο καλοι και να ειναι δεν την φτανουν!

    Σχολιάστε
  • @ brujita Καλησπέρα! Δυστυχώς από τις πλέον βαρετές απονομές των τελευταίων ετών…

    Τάιλερ

    Σχολιάστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *