ΚΡΙΤΙΚΕΣΣινε-προτάσειςΣινεμά

Διακοπές στην Ίμπιζα

Γράφει ο Τάσος Ντερτιλής 
(το κείμενο δημοσιεύτηκε στο grandmagazine.gr)

gtDXT44H

half-popcorn

Αναπάντεχα συμβατική κωμωδία διακοπών με ένα καστ που χαραμίζεται περιφερόμενο ανά τας πισίνας και τας ντίσκο της «εξωτικής» Ίμπιζα.

Παραγωγή: Γαλλία/Βέλγιο – 2019

Διάρκεια: 87 λεπτά

Είδος: Κωμωδία

Σκηνοθεσία: Arnaud Lemort

Πρωταγωνιστούν: Christian Clavier, Mathilde Seigner, Khalid Samata, Leopold Buchsbaum, Pili Groyne, Joey Starr, Olivier Marchal, Frédérique Bel, Louis-Do de Lencquesaing.

Ο Φιλίπ, μεσόκοπος ποδολόγος, είναι χωρισμένος χωρίς παιδιά και έχει δεσμό με την νεότερη Καρόλ, επίσης διαζευγμένη αλλά και μητέρα ενός αγοριού κι ενός κοριτσιού που δεν καλοβλέπουν καθόλου αυτό το δεσμό. Προσπαθώντας να κερδίσει τα δύο παιδιά, o Φιλίπ είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα. Έτσι, θα κάνει μια συμφωνία με τον γιο της Καρόλ: εάν γράψει καλά στις εξετάσεις του και πάρει το απολυτήριο, θα επιλέξει εκείνος τον προορισμό των οικογενειακών τους διακοπών. Κι αυτός, δεν θα είναι άλλος από την … Ίμπιζα. Για τον Φιλίπ, που είναι συνηθισμένος σε ήρεμες διακοπές, αυτό θα είναι μόνο η αρχή πολλών εκπλήξεων και ακόμα περισσότερων ξεκαρδιστικών καταστάσεων στο νησί των χιλιάδων τουριστών και των ατέλειωτων πάρτι.

Η 3η ταινία μέσα σε 4 χρόνια που έχει τον τίτλο Ibiza (επί το ισπανικότερον Ιβίθα) είναι μάλλον και η πιο προβλέψιμη και συντηρητική! Μεσοαστική «οικογένεια» από τη Γαλλική επαρχία εκτίθεται σε πολλαπλούς κινδύνους λόγω της επιλογής της να πάει διακοπές σε ένα μέρος αμαρτωλό όπως η μεγάλη αντίζηλος της Μυκόνου η θρυλική Ibiza των πάρτι, του ρέιβ, των ολοήμερων κλαμπ αλλά και του μαζικού τσιμεντοτουρισμού. Οι κίνδυνοι έχουν πολλές μορφές: φρενιασμένοι γκέι, πρεζέμποροι, σωματέμποροι, παιδόφιλοι, σεξοδιαστροφικοί και δε συμμαζεύεται. Ή τουλάχιστον αυτά έχουν στο μυαλό τους οι συμβατικοί ήρωες αυτής της άνευρης, προβλέψιμης, ομοφοβικής και γενικώς κρυπτοφοβικής ταινίας που προσπαθεί μάταια να εκμεταλλευθεί τον κωμικό θησαυρό που λέγεται Κριστιάν Κλαβιέ αλλά και την ομορφιά και τη σπιρτάδα της κουνιάδας του Πολάνσκι, Ματίλντ Σενιέ.

Μέσα από μια εντελώς συμβατική πλοκή παρακολουθούμε ένα long play διαφημιστικό των κλαμπ και των ξενοδοχείων ενός νησιού που δε φαίνεται να του έχει απομείνει κανένα χαρακτηριστικό μετά την επέλαση του διεθνούς σεξοχασισοαλκοολικού τουρισμού. Για μια μέση αστική οικογένεια η επιβίωση σε ένα τέτοιο ξεσαλωμένο περιβάλλον μοιάζει άθλος στα μάτια των δημιουργών της ταινίας. Σιγά καλέ μη σκίσουν και κανένα καλσόν οι ευαίσθητοι μικροαστούληδες. Αφού οι καλοί και αγαθοί άνθρωποι πάντα βρίσκουν τη λύση.

Υπάρχει κοινό για την ταινία; Πως δεν υπάρχει! Και μπόλικο μάλιστα. Χωρίς απαιτήσεις, χωρίς διάκριση ανάμεσα στο αστείο και το προσβλητικό, το χιούμορ και τις χοντράδες. Ας ευχηθούμε λοιπόν καλή επιτυχία και ας δώσουμε το επόμενο ραντεβού για διακοπές στη…Μύυυυκονοο!

Τάσος Ντερτιλής

The past is a foreign country... they did things differently there. Γι'αυτό ας το αφήσουμε ήσυχο κι ας ασχοληθούμε με το παρόν. Το παρόν λοιπόν είναι χτισμένο με κινηματογραφικές εικόνες, με χιλιάδες ταινίες, με οθόνες και όνειρα. Κλειδώστε με εκεί μέσα και εγώ θα ανοίξω ένα παράθυρο να αγναντεύω το μέλλον. The future now...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *