Σινεμά

Grand Central

three-half-popcorn

Φλερτάροντας δίπλα στον Πυρηνικό Αντιδραστήρα

Άραγε αν παίζεις καθημερινά κορώνα γράμματα τη ζωή σου μπορείς ακόμα να κάνεις όνειρα;

Περίεργη η κινηματογράφηση της γαλλικής ταινίας, πατάει περισσότερο σε δυτικά πρότυπα, διατηρώντας το ανεξάρτητο ύφος της. Πρωταγωνιστούν ο νεαρός άνδρας από το ‘Παρελθόν’ και το ‘Πέρα από τη Λογική‘ (Tahar Rahim) και η κοπέλα με τα μπλε μαλλιά της ‘Ζωής της Αντέλ’ (Léa Seydoux), που είδαμε και στο ‘Grand Butapest Hotel‘ του Γουες Άντερσον και θα πρωταγωνιστήσει και στη νέα ταινία του Λάνθιμου (διαβάστε εδώ). Αδιαμφισβήτητα η καριέρα της βρίσκεται σε άνθιση.

Την ταινία παρακολουθήσαμε πρώτη φορά στο φετινό 54ο ΦΚΘ και θέλαμε πολύ να τη δούμε και στις αίθουσες: Ένας νεαρός για να μαζέψει παραπάνω χρήματα αποφασίζει να πιάσει δουλειά σε μια πυρηνική μονάδα, ένα ριψοκίνδυνο επάγγελμα με καθημερινή την απειλή να εκτεθεί σε ραδιενέργεια. Εκεί γνωρίζει μια διαφορετική κοινότητα ανθρώπων. Ανάμεσα τους βρίσκει μια όμορφη νέα γυναίκα και ερωτεύονται παθιασμένα, παρόλο που αυτή είναι σε σχέση με έναν άλλο εργάτη της μονάδας.

Όταν αναγκάζεσαι να κάνεις μια τόσο ριψοκίνδυνη δουλειά γνωρίζοντας τις επιπτώσεις στην υγεία σου, τελικά και οι υπόλοιπες επιλογές της ζωής σου φαντάζουν εξίσου αυτοκαταστροφικές! Ο κεντρικός χαρακτήρας αδιαφορεί για τη ζωή του. Το ερωτικό ειδύλλιο θα του ξυπνήσει τη δυνατότητα να ονειρεύεται και θα  αλλάξει τις ισορροπίες και τα κίνητρα στη ζωή και των δυο εραστών. Εικόνες που φέρνουν στο μυαλό το ‘Young Adam‘ (με το Γιούαν Μακ Γκρέγκορ) συνθέτουν μια ταινία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το γαλλικό ‘Selfish Giant‘ (στο αντίστοιχο ‘η Γαλλία τρώει τα παιδιά της‘). Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και ταυτόχρονα μελετά το Postmodern love, με τα φουγάρα των πυρηνικών αντιδραστήρων για background. Ο πρωταγωνιστής δέσμιος, η Léa Seydoux αυτή τη φορά σε ρόλο μοιραίου θηλυκού, έχει λίγα κιλά παραπάνω και της πάει. Μπορεί αυτή η σχέση να γίνει κάποια στιγμή κάτι παραπάνω από ένα κομμάτι γρασίδι; Όσο προχωρά η ταινία η αγωνία αυξάνεται και ο κλοιός γύρω από το λαιμό του πρωταγωνιστή σφίγγει  όλο και περισσότερο.

H σκηνοθέτης (Rebecca Zlotowski) έχει επιβάλλει το ρυθμό που θέλει στην ταινία και το πέτυχε χρησιμοποιώντας διαφορετικά είδη κινηματογράφισης για να αποτυπώσει την αγωνία στο εργοστάσιο, τις κοινωνικές σχέσεις εκτός και την ερωτική ένταση του ζευγαριού. Τα πλάνα της είναι σε στιγμές απόμακρα, φουτουριστικά ή αφαιρετικά, ενώ σε άλλες πλησιάζει με την κάμερα στο χέρι τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών της για να εστιάσει στα γεμάτα συναίσθημα βλέμματα τους. Έχει ωραία φωτογραφία και ατμοσφαιρική μουσική. Τι άλλο θέλετε να έχει εκρήξεις; Οι συναισθηματικές εκρήξεις της είναι πολύ πιο έντονες και καταστροφικές!

Η ταινία προβάλλεται (σήμερα Πέμπτη) και στο Πανόραμα του Γαλλόφωνου φεστιβάλ (15ο fff) στον Δαναό.

Αντώνης Γκούμας

Θα μπορούσε να ζήσει εξίσου ευχάριστα στη Μέση Γη όσο στη Metropolis, από τα πιο ρεαλιστικά πλάνα στα πιο σουρεαλιστικά συννεφάκια. Μπαίνοντας στις αίθουσες παθιάζεται αμετανόητα κάθε φορά που σβήνουν τα φώτα. Στα Φεστιβάλ που καλύπτει αντί για τις πολυαναμενόμενες ταινίες προτιμά να ανακαλύπτει άγνωστα μικρά διαμαντάκια που ίσως να μην δούμε ποτέ στις ελληνικές αίθουσες. Συνήθως καλοπροαίρετος, προσέξτε, όμως, όταν κραδαίνει το «τσεκούρι» του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *