Home CinemaΚΡΙΤΙΚΕΣ

Το λουλούδι

Η ταινια του Aleksey Popogrebskiy How I ended this summer ( αγγλική απόδοση του ρώσικου τίτλου Kak Ya Provel Etim Letom) είναι μία κλειστοφοβική περιπέτεια, παρά την απεραντοσύνη του Αρκτικού Ωκεανού , σε νησί του οποίου εκτυλίσσεται. ¨

Δϋο μετεωρολόγοι, ό ένας έμπειρος, “παλιά καραβάνα” δηλαδή, ο Σεργκέϊ( πολύ καλός μέσα στην εσωστρέφειά του, ο Sergey Puskepalis) και ο άλλος νεότατος, πανέμορφος και μάλλον ελαφρως φοβισμένος κυρίως απ΄τον “αγριάνθρωπο” Σεργκέϊ, ο Πάβελ (ο νεαρούλης-μόλις 25 ετών παρακαλώ- και κούκλος Grigoriy Dobrygin είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ στο ρόλο του),διαμένουν στο νησί όπου υπάρχει μετεωρολογικός σταθμός, και δουλειά τους είναι να μετράνε καθημερινά διαφορα μεγέθη, σημειωτέον οτι στην περιοχή υπάρχουν και αρκετά ίχνη ραδιενέργειας, τα οποία μεταδίδουν μεσω ραδιοσυσκευής στους συναδέλφους τους στον κρατικο μετεωρολογικό σταθμό. Αν κρινω απ΄την απαρχαιωμένη υλικοτεχνικη υποδομή που διαθετουν για να κανουν τη δουλειά τους, μάλλον “ξεχασμένοι” απ΄την εξουσία είναι.
Μην περιμένετε εκρήξεις αναμεσα στους δύο μοναδικούς κατοίκους αυτης της Ρωσικής ακρης του κόσμου. Τα πάντα υπονοούνται. Ακομη και η πατρικη τρυφερότητα που φαινεται τελικα να νιώθει ο εμπειρος κρατικός υπάλληλος, για το φρεσκαρούδι. Η μουσική επένδυση του Dimitriy Katkhanov είναι πολύ όμορφη και η ταινία θα μπορύσε να ειναι ένα ψυχογραφικό αριστούργημα , άν ο σκηνοθετης-σεναριογράφος εκμεταλλευόταν περισσότερο ,μέχρι τα άκρα δηλαδή, τις εσωτερικές κυρίως συνέπειες που βιώνει ο νεαρός μετεωρολόγος, απ΄τη στιγμή που αποφασίζει,από αδυναμία μπροστά στην τραγωδία μάλλον, ν’αποκρύψει απ ΄τον συνάδελφό του το ραδιόγραμμα που αφορά την είδηση του θανάτου της οικογένειάς του σε ατύχημα. Μην βιαστειτε να αναθεματίσετε τον δειλό νεαρό για την πράξη του πάντως. Προσέξτε ιδιαίτερα την ταινία απ΄το σημείο που ο Πάβελ αποκρύπτει το ραδιόγραμμα, και παρατηρήστε πως ο ομορφούλης και μάλλον καλόψυχος νεαρός, διολισθαίνει βαθμηδόν στην παραφροσύνη, επειδή ουσιαστικά παρερμήνευσε ή προέβλεψε λάθος, την αντίδραση του Σεργκέϊ στην τελικά αποκαλυψη εκ μερους του, της τραγικής είδησης. Ο Πάβελ, με την απόκρυψη του συμβάντος, πυροδοτεί μιά σειρά ενεργειών και τρομοκρατημενος βασικά απ΄το φάσμα των τύψεών του, “βλεπει” τη συμπεριφορά του συναδέλφου του μεσα απ΄τα γυαλιά του φόβου του.Και αντιδρά αναλόγως. Αμυνόμενος.
Δεν ξερω αν ο σκηνοθέτης είχε υπόψη του το θαυμάσιο διήγημα του Γκυ ντε Μωπασάν Το Πανδοχείο,διότι οι αναλογίες με τουτη την ταινία είναι εκπληκτικές. Κι εκεί η μοναξιά κι η απεραντο΄σύνη περικυκλωμενες από χιόνι, οδηγούν το νεότερο εκ των δύο φυλάκων του πανδοχείου, στην ολοκληρωτική τρέλα. Κρίμα που δεν τράβηξε το σενάριο μεχρι το τέλος. Το φινάλε είναι απότομο, βιαστικό ίσως αλλα ο πανεμορφος Grigoriy με την εξαιρετικη ερμηνεία του πιστεύω πως μας δίνει βασιμες ελπίδες για ανάλογα μελλοντικά κατορθώματα.Φράνσις

cinepivates

Συντακτική ομάδα

Μια σκέψη για το “Το λουλούδι

  • Τώρα η φύση δεν είναι σε αντίθεση με την τέχνη, ούτε την τέχνη με τη φύση? αυτοί που τόσο το προσωπικό της πρόνοιας του. η τέχνη είναι η τελειότητα της φύσης. ήταν ο κόσμος σήμερα, όπως ήταν η έκτη ημέρα, υπήρχαν ακόμα ένα χάος. φύση hath γίνει ένας κόσμος, και η τέχνη

    Σχολιάστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *