ΚΡΙΤΙΚΕΣΣινεμά

Ο κύριος Μορντεκάι

2popcorn

 

mortdecai-posters-slice

Θα μπορούσε να έχει υπότιτλο: «Ο γραφικός, η ψυχρή και ο αδιάφορος». Παρά την επιθυμία του να μας κάνει να γελάσουμε, ο κύριος Μορντεκάι, η τελευταία απόπειρα του Τζόνι Ντεπ να κρυφτεί πίσω από μία μάλλον γελοία εμφάνιση, απλά μας ψυχαγωγεί επιδερμικά.

Ο μυστακοφόρος κύριος Μορντεκάι -το μουστάκι είναι πρόσφατο και παίζει ρόλο στην ταινία- είναι ένας μέχρι πρότινος επιτυχημένος και πλούσιος συλλέκτης και έμπορος έργων τέχνης. Όταν μία γυναίκα που έχει αναλάβει την επισκευή ενός πίνακα δολοφονείται, ο κύριος Μορντεκάι θα εξαναγκαστεί από τη βρετανική αστυνομία (εξαιτίας ενός υψηλού χρέους στο βρετανικό κράτος) να συμμετάσχει στις έρευνες για τον εντοπισμό του δολοφόνου και φυσικά βρίσκεται μπλεγμένος σε μία συνωμοσία.

mordecai001Η ταινία ξεκινά σαν Ροζ Πάνθηρας. Ο Μορντεκάι (ο Τζόνι Ντεπ με μουστάκι και γελοία φωνή) βρίσκεται σε ένα χαμαιτυπείο, όπου ετοιμάζεται για μία κάπως ύποπτη συναλλαγή με έναν Κινέζο γκάνγκστερ. Η συμφωνία στραβώνει και ο αγαπημένος φρουρός του Μορντεκάι καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Η σχέση του  Τζοκ με τον Μορντεκάι περιλαμβάνει πλήθος από γκαγκ, όπου ο δεύτερος πυροβολεί και μαχαιρώνει κατά λάθος τον πρώτο ουκ ολίγες φορές. Την ίδια στιγμή, ο Μορντεκάι έχει αναπτύξει έναν ανταγωνισμό με έναν αστυνομικό που γλυκοκοιτάζει την αγαπημένη του σύζυγο.

Το πρόβλημα με την ταινία είναι ότι θέλει να έχει χιούμορ, αλλά με αστεία όπως «δεν ήξερα ότι ήμουν τόσο βαθιά στην τρύπα της βασίλισσας», μάλλον δεν τα καταφέρνει. Ελάχιστες είναι οι στιγμές που σε ψυχαγωγεί και ο γρήγορος ρυθμός της σου κρατάει το ενδιαφέρον, αλλά πρόκειται για μία ταινία που ξεχνάς γρήγορα.

Καταλαβαίνεις ότι πίσω από το σενάριο θα πρέπει να κρυβόταν η αιχμηρή πένα του Κίριλ Μπονφιλιόλι, του συγγραφέα που έγραψε το βιβλίο με τον τίτλο: «Μη δείχνεις αυτό το πράγμα σε μένα!», αλλά το αιχμηρό αυτό στοιχείο δεν περνάει στην οθόνη.

Johnny-Depp-Goes-On-an-Adventure-as-Charlie-Mortdecai-In-New-Teaser-TrailerΟ Τζόνι Ντεπ έχει καταντήσει ένας γραφικός τύπος που κρύβεται πίσω από συνεχόμενες μεταμφιέσεις και δεν καταφέρνει να πείσει κανέναν, ούτε καν τον εαυτό του. Δεν είναι απορίας άξιο ότι η ταινία πάτωσε στις ΗΠΑ. Πόσες φορές να δουν οι Αμερικάνοι κάποιον να κάνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά; Ο ρόλος της Γκουίνεθ Πάλτροου σίγουρα δεν θα βελτιώσει την εντύπωση που έχουν για αυτήν πολλοί θεατές (της ψυχρής και λίγο ξινής τύπισσας), ενώ ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ είναι τόσο άχρωμος και άοσμος που θα μπορούσε να απουσιάζει από την ταινία.

Τελικά το ενδιαφέρον διατηρείται εξαιτίας του Τζοκ (και της σύνδεσής του με τον Μορντεκάι), καθώς και από το μυστήριο που δημιουργεί η ταινία. Ένα συμπαθέστατο μυστήριο που αρκεί για να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή.

Τελικά να τη δω;

Αν ξεχάσετε το «κρύο» χιούμορ και την προσπάθεια του Τζόνι Ντεπ να μας πείσει ότι θα έπρεπε να θεωρούμε ενδιαφέρον το να τον βλέπουμε να γίνεται γραφικός σε έναν ακόμα ρόλο, τότε το μυστήριο και οι γρήγοροι ρυθμοί της ταινίας αρκούν για να κρατήσουν το ενδιαφέρον του θεατή. Ροζ Πάνθηρας, πάντως, δεν είναι.

 

Αγγελική Στελλάκη

Η πρώτη ταινία που είδε σε κινηματογραφική αίθουσα ήταν το Χορεύοντας με τους Λύκους. Κατά τη διάρκεια του οποίου διάβαζε Μίκι Μάους, σπάζοντας τα νεύρα όλων. Σε σινεφίλ μονοπάτια οδηγήθηκε όταν, κατά τη διάρκεια μοναχικών κινηματογραφικών βραδινών περιπλανήσεων, διαπίστωσε ότι νοιώθει μια παράξενη ευτυχία, κάθε φορά που τα φώτα χαμηλώνουν, ο ήχος του προτζέκτορα πλημμυρίζει το χώρο και μυρωδιά ποπ κορν ξεχύνεται στην αίθουσα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *